در سال ۲۰۱۰ بود که استدیویی اوکراینی با نام ۴A Games عنوانی اول شخص اکشن ماجرایی در ژانر ترسناک با نام Metro 2033 که بر اساس رمان مترو ۲۰۳۳ نویسنده Dmitry Glukhovsky بود عرضه کرد که مسکو را در سال ۲۰۳۳ و ۲۰ سال پس از بمباران هسته ای نشان می داد. فاجعه ای که باعث شده بود بر اثر پرتوهای رادیو اکتیو انسان ها و حیوانات زیادی جهش ژنتیکی عجیبی داشته باشند. در این بین بازماندگان برای در امان ماندن از پرتوهای رادیو اکتیو به زیر زمین ها و متروها پناه می برند و بیست سال را به سختی در مترو سپری می کنند. با این که کم کاری هایی در بخش گیم پلی Metro 2033 دیده می شد ولی اتمسفری بسیار سنگین به همراه داستانی با کششی بالا همگی دست به دست هم دادند تا این عنوان تبدیل به اثری به یاد ماندنی شود. حال بعد از مدت ها قسمت جدید این عنوان با نام Metro: Last Light برای PS3 منتشر شده است.

این بار با دنباله ی مستقیمی از مترو ۲۰۳۳ و پایان بد قسمت اول که در آن موجودات تاریکی به وسیله ی آرتیوم نابود شده اند روبرو می شویم. بشریت در زیر خرابه های آخر الزمانی مسکو و در متروها همچنان به دنبال تلاش برای زنده ماندن و دور شدن از تهدیدات محیط خارج هستند. مردم و حیواناتی که در معرض مواد سمی که آسمان را در احاطه خود قرار گرفته  بوده اند حال تبدیل به موجودات خطرناکی شده اند و بازماندگان به جای این که در کنار یکدیگر به مبارزه با این موجودات خطرناک بپردازند، برای منابع باقی مانده با یکدیگر سر جنگ دارند. آنها همیشه طمع بدست آوردن تاسیسات و سلاح خطرناکی از ارتش را در سر می پرورانند که در تونل های D6 قرار دارد و می تواند نابودی را به ارمغان بیاورد. در میان بازماندگان جنگ داخلی شدیدی به وجود آمده و با ایجاد چنین مشکلات پایان بشریت در راه است. نکته ای که بیش از همه هوش را از سر بازیبازان پرانده در مورد گرافیگ بسیار حیرت انگیز Metro Last Light است که اگر نگوییم بهترین ولی جزو یکی از بهترین بازی های این نسل در بخش گرافیک قرار می گیرد. البته نسخه ی قبلی نیز در کل گرافیک خوبی داشت ولی این نسخه واقعا چیز دیگری می باشد. موتور اختصاصی ۴A Engine این عنوان را تبدیل به یکی از اولین بازی هایی کرده که با سیستم روشنایی حیرت انگیز و فیزیک بهبود یافته ویژگی های نسل بعدی را به ارمغان خواهد آورد و معیار گرافیکی جدیدی را  خواهد داشت. جزییات بسیار خوب شخصیت ها به همراه حرکات نرم و روان شخصیت ها که در نسخه قبل واقعا بسیار مصنوعی بود بخش دیگری از اثر تحسین برانگیز سازندگان را نشان می دهد.