تکن 7 یک بازی ویدئویی به سبک مبارزه‌ای از مجموعه بازی‌های تکن که توسط باندای نامکو انترتینمنت ساخته و منتشر شده است. همانند نسخه‌های پیشین، TEKKEN 7 بر روی مبارزات 1 به 1 تمرکز خواهد کرد و از مبارزات تیمی و 2 به 2 در این نسخه استفاده نخواهد شد. بخش داستانی بازی که از همان ابتدا مشخص است در این شماره به شدت مورد توجه سازندگان قرار گرفته را می توان به دو بخش تقسیم کرد. نخستین بخش شباهت بسیاری به بخش داستانی عناوینی نظیر Injustice و Mortal Kombat دارد و داستان پدر و پسر انتقام جو را تعریف می کند و بخش دوم که اپیزود های آن به مروز باز می شوند به تک تک کارکتر های بازی تعلق دارد و در هر اپیزود داستان یک نفر را تعریف می کند. در یک بازی مبارزه‌ای، گیم‌پلی مهم‌ترین نقش را ایفا می‌کند. اینکه بازی بتواند به خوبی در سیستم مبارزات یا سایر بخش‌ها مخاطب را راضی کند، مهم‌ترین فاکتوری است که هر بازی مبارزه‌ای باید آن‌ را در نظر بگیرد. از این‌رو بازی Tekken 7 به خوبی در این بخش خودی نشان داده است. اکثر بازی‌های مبارزه‌ای سعی بر مدرن شدن دارند و با این حال، بازی Tekken 7 به خوبی تعادل بین یک بازی مبارزه‌ای مدرن و یک بازی مبارزه‌ای کلاسیک را برقرار کرده است. وجود کمبوهای قدیمی، سبک انیمیشن ضربه‌ها و حرکت بازیکنان همگی یادآور نسخه‌های پیشین هستند که در اینجا با المان‌های جدید در دسترس قرار گرفته‌اند. مهم‌ترین نکته‌ای که باید آن را در نظر بگیرید، نحوه استفاده از Rage Art است. در واقع Rage Artها همان کمبو‌های ویژه بازیکنان هستند که می‌توانید از آن‌ها استفاده کنید. زمانی که نوار سلامت شما به شرایط بحرانی نزدیک می‌شود، هاله‌ای قرمز رنگ دور شما نمایان شده که خبر از فعال شدن Rage Art می‌دهد. حال شما می‌توانید با استفاده از دکمه‌های مناسب آسیب جدی را به حریف خود وارد کنید. از دیگر قابلیت‌های گیم‌پلی که رنگ و بویی تازه به بازی بخشیده است، Power Crushها هستند که به شما اجازه می‌دهند زمانی که در حال ضربه خوردن هستید، به حریف مقابل خود نیز ضربه وارد کنید (البته در این میان کمی از مقدار نوار سلامت شما نیز کم خواهد شد). ویژگی صحنه آهسته نیز از نسخه ششم به این نسخه آمده است تا بار دیگر حساس بودن ضربات هم‌زمان را به تصویر بکشد. حال فرض کنید تمام این قابلیت و ویژگی‌های مبارزه‌ای زمانی معنای واقعی خود را پیدا خواهند کرد که از کمبوهای ترکیبی استفاده کرده و زمانی که حریف شما میان آسمان و زمین است به ضربه زدن خود ادامه داده و نگذارید حریف‌تان فرصت ضربه زدن پیدا کند. همچنین می‌توانید از دیوار‌های محیط بازی برای ترکیب ضربات خود و آسیب رسانی بیشتر به حریف استفاده کنید. وجود این قابلیت‌ها نه تنها گیم‌پلی بازی را شلوغ نکرده است، بلکه نحوه مبارزات را بیش از پیش دقیق‌تر کرده است؛ دقیق از این بابت که باید بدانید چه موقع از Rage Art یا Rage Move خود استفاده کنید، چه موقع ضربه وارد شده را به جان بخرید تا ضربه سنگین‌تری را به حریف وارد کنید یا اینکه در چه بخشی از محیط کمبو‌های ترکیبی استفاده کنید. در دنیای بازی 36 شخصیت مختلف قرار دارند که می‌توانید با آن‌ها در بخش‌های مختلف بازی تجربه کسب کنید. همچنین قبل از هر مسابقه قادر خواهید بود چپ یا راست تصویر بودن خود را انتخاب کنید. در بخش گرافیکی بنظر نمی رسد تکن 7 حرف های چندانی برای گفتن داشته باشد. البته این بدین معنی نیست که عملکرد گرافیکی بازی ضعیف باشد. بازی همچنان گرافیک فنی قابل قبولی دارد و محیط ها، تکسچر ها و مدل های آن به خوبی پیاده سازی شده اند. سبک و سیاق کارتونی سری نیز هم اکنون با کشیده شدن دستی به سر و رویش از همیشه زیبا تر بنظر می رسد. موضوع آنجاست که بازی صرفا در حدی متوسط عمل کرده و نباید انتظار گرافیکی انقلابی در میان عناوین مبارزه ای را از آن داشت. همه چیز در حد کفایت قرار دارد و البته به خاطر سبک بازی و محدودیت ها و ثبات زاویه ی دوربین سازندگان لازم نیست برای مدل ها و لوکیشن ها زحمت زیادی بکشند و با کیفیت های مختلف آن ها را طراحی کنند. همین که از دور واقع گرایانه و به دور از مشکلات گرافیکی بنظر برسند برای بازی کافی است.