Lost Planet 2 ادامه نسخه ی اول خودش است و این بازی 10 سال بعد از اتمام داستان نسخه ی اصلی و اول و در فضا رخ خواهد داد. در این بازی ماموریت ها و قابلیت ها نیز تغییر کرده اند حتی در این بازی یخ سیاره نیز شروع به آب شدن کرده و محیط های نیز تغییر کرده و بر اثر همین آب شدن یخ ها رودهایی در سیاره ایجاد شده و جنگل های وسیعی رو تشکیل داده است. در این نسخه از بازی داستان هم ترقی و پیشرفت کرده و داستان بر روی شخصیتی با نام Wayne Holden قرار گرفته است. بازیکنان این نسخه باید از دستورات Wayne Holden پیروی بکنن و مواظب باشند تا دزدان E.D.N III رو از بازیکن ندزدن.بازیکنان در این نسخه باید قهرمانان خودشون رو از میان داستانی متفاوت ومنحصر به فرد و همچنین تاثیر گذار عبور بدهند. با این کار بازیکنان فرصت پیدا میکنند تا بیشتر به داستان مشغول بشوند و از دیگر لحاظ ها نیز بازیکنان میتوانند به فعالیت های بیشتری بپردازند. شاید بتوان قوی ترین بخش LP2 را گرافیک آن دانست. بازی با موتور همیشگی Capcom که قبلا در Resident Evil 5 استفاده کرده بود، ساخته شده است. محیط های برفی اصلا کیفت خوبی ندارند و وقتی بازی ای مثل Uncharted 2 Among Thieves برف را به زیبایی هر چه تمام تر نشان می دهد، عملا جایی برای LP2 که هسته اصلی آن به برف وابسته است، نمی ماند. محیط های جنگلی از بافت و جزئیات خوبی برخوردار نیستند، ولی رنگ بندی و نورپردازی به خوبی کار شده اند. جزئیات اسلحه و شخصیت ها در حد بازی های نسل قبل هستند و Akridها و انیمیشن ها هم دقیقا از نسخه اول کپی شده اند (همان بلایی که سر RE5 آمد). جلوه آب بد نیست و انفجارها هم خیلی خوب و کاملا شبیه به RE5 طراحی شده اند. Draw to Distance عملا با شاخ و برگ درختان جنگل قابل مشاهده نیست و در حالت کلی حرفی برای گفتن ندارد. فیزیک هم تنها به قطع شدن دست و پا و منفجر شدن بشکه های آتش زا ختم می شود. نسخه اول LP در بخش گیم پلی بسیار هیجانی بود. مبارزه با Akridهای بزرگ و Boss Fightهای هیجانی همراه با جنگ با Pirateها و موجودات ریز دیگر خیلی جذاب بود. در این نسخه، همیشه تیمتان شما را همراهی می کند و عملا حس جذاب تنهایی در دنیای یخی جزیره از بین رفته است. مبارزه با Akridها خیلی آسان شده و اصلا تنوعی ندارد. فقط کافی است نقطه ای زرد رنگ روی بدن آن ها دیده و دستتان را روی دکمه تیراندازی بگذارید. ماموریت ها فوق العاده خسته کننده هستند. در بخش تک نفره ماموریت ها دقیقا یک حالت است، همه آدم بدها و هیولاها را بکشید و منتظر منطقه بعد باشید. نه داستانی و نه تنوعی در مرحله وجود دارد که حداقل کمی از خسته کننده بودن مراحل بکاهد. موسیقی LP2 خیلی جذاب است. تم های حماسی با ضرب آهنگ بالا خیلی هیجانی کار شده اند و به بدنه ضعیف بازی جان می دهند. صداگذاری اسلحه، محیط و Akridها دقیقا همان Sampleهای LP1 هستند. کار صداگذاری شخصیت ها هر چند خیلی کم است، ولی باز هم جذاب کار شده و دقیقا حس حضور در جنگ را القا می کند.